прыча́снік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыча́снік |
прыча́снікі |
| Р. |
прыча́сніка |
прыча́снікаў |
| Д. |
прыча́сніку |
прыча́снікам |
| В. |
прыча́снік |
прыча́снікі |
| Т. |
прыча́снікам |
прыча́снікамі |
| М. |
прыча́сніку |
прыча́сніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыча́снік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыча́снік |
прыча́снікі |
| Р. |
прыча́сніка |
прыча́снікаў |
| Д. |
прыча́сніку |
прыча́снікам |
| В. |
прыча́сніка |
прыча́снікаў |
| Т. |
прыча́снікам |
прыча́снікамі |
| М. |
прыча́сніку |
прыча́сніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)