прыціра́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прыціра́ю прыціра́ем
2-я ас. прыціра́еш прыціра́еце
3-я ас. прыціра́е прыціра́юць
Прошлы час
м. прыціра́ў прыціра́лі
ж. прыціра́ла
н. прыціра́ла
Загадны лад
2-я ас. прыціра́й прыціра́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прыціра́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыціра́ць несов., спец. притира́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыціра́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прыцерці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыце́рці, прытру́, прытрэ́ш, прытрэ́; прытро́м, прытраце́, прытру́ць; прыцёр, -це́рла; прытры́, -цёрты; зак., што.

Трэннем, шліфоўкай шчыльна прыгладзіць, далучыць да чаго-н.

П. шкляны корак да графіна.

|| незак. прыціра́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| наз. прыціра́нне, -я, н. і прыці́рка, -і, ДМ -рцы, ж.

|| прым. прыці́рачны, -ая, -ае.

П. станок.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прыціра́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прыціраць — прыцерці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

притира́ть несов., в разн. знач. прыціра́ць; см. притере́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыціра́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да прыцерціся.

2. Зал. да прыціраць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыці́рка, ‑і, ДМ ‑рцы, ж.

Дзеянне паводле дзеясл. прыціраць — прыцерці (у 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

намаглё́ўваць

‘качаць бялізну; прыціраць, румяніць твар’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. намаглё́ўваю намаглё́ўваем
2-я ас. намаглё́ўваеш намаглё́ўваеце
3-я ас. намаглё́ўвае намаглё́ўваюць
Прошлы час
м. намаглё́ўваў намаглё́ўвалі
ж. намаглё́ўвала
н. намаглё́ўвала
Загадны лад
2-я ас. намаглё́ўвай намаглё́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час намаглё́ўваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Прыці́рка ’зацірка’ (краснап., ЛА, 4), ’прыбаўка ў страву мукі’ (Нас.), пры́терка ’прыправа, затаўка’, прыте́рть ’прыправіць, заправіць (страву)’ (Растарг.). Ад прыціра́ць ’пераціраць пальцамі’; гл. це́рці.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)