прыцікава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыціку́ю |
прыціку́ем |
| 2-я ас. |
прыціку́еш |
прыціку́еце |
| 3-я ас. |
прыціку́е |
прыціку́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прыцікава́ў |
прыцікава́лі |
| ж. |
прыцікава́ла |
| н. |
прыцікава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
прыціку́й |
прыціку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
прыцікава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыцікава́ць сов. подстере́чь
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прыцікава́ць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе; зак., каго-што.
Разм. Прысачыць, падпільнаваць каго‑, што‑н. [Раечка] намеціла аднаго афіцэра і, прыцікаваўшы, калі ён будзе стаяць адзін, падышла запытаць. Лобан. У той жа дзень увечары Круміньскі прыцікаваў хлапчука і сарваў свісток з яго шыі. Галавач.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)