прыцямня́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прыцямня́ю прыцямня́ем
2-я ас. прыцямня́еш прыцямня́еце
3-я ас. прыцямня́е прыцямня́юць
Прошлы час
м. прыцямня́ў прыцямня́лі
ж. прыцямня́ла
н. прыцямня́ла
Загадны лад
2-я ас. прыцямня́й прыцямня́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прыцямня́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыцямня́ць несов. притемня́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыцямня́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.

Незак. да прыцямніць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

притемня́ть несов. прыцямня́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыцямня́цца несов., страд. притемня́ться; см. прыцямня́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тушева́ть несов.

1. тушава́ць;

2. перен. тушава́ць, прыцямня́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)