прыце́нены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыце́нены прыце́неная прыце́ненае прыце́неныя
Р. прыце́ненага прыце́ненай
прыце́ненае		 прыце́ненага прыце́неных
Д. прыце́ненаму прыце́ненай прыце́ненаму прыце́неным
В. прыце́нены (неадуш.)
прыце́ненага (адуш.)		 прыце́неную прыце́ненае прыце́неныя (неадуш.)
прыце́неных (адуш.)
Т. прыце́неным прыце́ненай
прыце́ненаю		 прыце́неным прыце́ненымі
М. прыце́неным прыце́ненай прыце́неным прыце́неных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыце́нены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыце́нены прыце́неная прыце́ненае прыце́неныя
Р. прыце́ненага прыце́ненай
прыце́ненае		 прыце́ненага прыце́неных
Д. прыце́ненаму прыце́ненай прыце́ненаму прыце́неным
В. прыце́нены (неадуш.)
прыце́ненага (адуш.)		 прыце́неную прыце́ненае прыце́неныя (неадуш.)
прыце́неных (адуш.)
Т. прыце́неным прыце́ненай
прыце́ненаю		 прыце́неным прыце́ненымі
М. прыце́неным прыце́ненай прыце́неным прыце́неных

Кароткая форма: прыце́нена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыце́нены притенённый; см. прыцяні́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыце́нены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад прыцяніць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

притенённый прыце́нены;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)