Verbum

анлайнавы слоўнік

прыхі́льніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыхі́льніца ж.

1. сторо́нница; побо́рница, приве́рженка;

2. доброжела́тельница, благожела́тельница;

3. почита́тельница;

1-3 см. прыхі́льнік

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыхі́льніца, ‑ы, ж.

Жан. да прыхільнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыхі́льнік, -а, мн. -і, -аў, м., каго-чаго і чый.

1. Паслядоўнік якіх-н. поглядаў, якога-н. вучэння.

У гэтага вучонага многа прыхільнікаў.

Кангрэс прыхільнікаў міру.

2. Той, хто выказвае сімпатыі, прыхільнасць да каго-н.; паклоннік.

П. чыйго-н. таленту.

П. душы і сэрца.

|| ж. прыхі́льніца, -ы, мн. -ы, -ніц.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

суфражы́стка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Прыхільніца, паслядоўніца суфражызму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

приве́рженка прыхі́льніца, -цы ж.;