прыхава́ны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыхава́ны прыхава́ная прыхава́нае прыхава́ныя
Р. прыхава́нага прыхава́най
прыхава́нае		 прыхава́нага прыхава́ных
Д. прыхава́наму прыхава́най прыхава́наму прыхава́ным
В. прыхава́ны (неадуш.)
прыхава́нага (адуш.)		 прыхава́ную прыхава́нае прыхава́ныя (неадуш.)
прыхава́ных (адуш.)
Т. прыхава́ным прыхава́най
прыхава́наю		 прыхава́ным прыхава́нымі
М. прыхава́ным прыхава́най прыхава́ным прыхава́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыхава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыхава́ны прыхава́ная прыхава́нае прыхава́ныя
Р. прыхава́нага прыхава́най
прыхава́нае		 прыхава́нага прыхава́ных
Д. прыхава́наму прыхава́най прыхава́наму прыхава́ным
В. прыхава́ны (неадуш.)
прыхава́нага (адуш.)		 прыхава́ную прыхава́нае прыхава́ныя (неадуш.)
прыхава́ных (адуш.)
Т. прыхава́ным прыхава́най
прыхава́наю		 прыхава́ным прыхава́нымі
М. прыхава́ным прыхава́най прыхава́ным прыхава́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыхава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыхава́ны прыхава́ная прыхава́нае прыхава́ныя
Р. прыхава́нага прыхава́най
прыхава́нае		 прыхава́нага прыхава́ных
Д. прыхава́наму прыхава́най прыхава́наму прыхава́ным
В. прыхава́ны (неадуш.)
прыхава́нага (адуш.)		 прыхава́ную прыхава́нае прыхава́ныя (неадуш.)
прыхава́ных (адуш.)
Т. прыхава́ным прыхава́най
прыхава́наю		 прыхава́ным прыхава́нымі
М. прыхава́ным прыхава́най прыхава́ным прыхава́ных

Кароткая форма: прыхава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыхава́ны

1. припря́танный;

2. припря́танный, прибережённый;

3. прикры́тый, скры́тый;

1-3 см. прыхава́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыхава́ны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад прыхаваць.

2. у знач. прым. Які трымаецца, захоўваецца ў тайне; затоены. На строгіх вуснах быў цень нейкай унутранай, прыхаванай усмешкі. Караткевіч. Лоўгач адчуваў, што ў Нэліных жартах ёсць нейкі іншы, прыхаваны сэнс, спрабаваў яго знайсці, а ён увесь час выслізгваў і хаваўся. Савіцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

припря́танный прыхава́ны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падтэ́кст, -у, М -сце, мн. -ы, -аў, м. (кніжн.).

Унутраны, прыхаваны сэнс тэксту, выказвання.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прыхо́ваны, см. прыхава́ны

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прибережённый прыхава́ны, прыберажо́ны; зберажо́ны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падтэ́кст, ‑у, М ‑сце, м.

Унутраны, прыхаваны сэнс якога‑н. тэксту, выказвання. [Іван Іванавіч] не ўсё дагаварваў, у яго апошніх словах: «Вы разумееце мяне?» — быў падтэкст. Людміла яго зразумела. Арабей.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)