прытка́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прытку́ прытчо́м
2-я ас. прытчэ́ш прытчаце́
3-я ас. прытчэ́ прытку́ць
Прошлы час
м. прытка́ў прытка́лі
ж. прытка́ла
н. прытка́ла
Загадны лад
2-я ас. прытчы́ прытчы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прытка́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прытка́ць сов. (прибавить тканьём) притка́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прытка́ць, ‑тку, ‑тчэш, ‑тчэ; ‑тчом, ‑тчаце, ‑ткуць; заг. прытчы; зак., што і чаго.

Выткаць яшчэ, у дадатак да ўжо вытканага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

притка́ть сов. прытка́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прытыка́ць ​1, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прыткнуць.

прытыка́ць ​2, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прыткаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)