прыструга́ць сов. пристрога́ть, приструга́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыструга́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыструга́ю прыструга́ем
2-я ас. прыструга́еш прыструга́еце
3-я ас. прыструга́е прыструга́юць
Прошлы час
м. прыструга́ў прыструга́лі
ж. прыструга́ла
н. прыструга́ла
Загадны лад
2-я ас. прыструга́й прыструга́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час прыструга́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыструга́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыстружу́ прыстру́жам
2-я ас. прыстру́жаш прыстру́жаце
3-я ас. прыстру́жа прыстру́жуць
Прошлы час
м. прыструга́ў прыструга́лі
ж. прыструга́ла
н. прыструга́ла
Загадны лад
2-я ас. прыстружы́ прыстружы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прыструга́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыструга́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Выстругаўшы, абстругаўшы, прыладзіць, падагнаць да чаго‑н. Прыстругаць аконныя рамы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыстру́гваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прыстругаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пристрога́ть сов. прыструга́ць; (рубанком) прыгаблява́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

приструга́ть сов., разг. прыструга́ць; (рубанком) прыгаблява́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)