Verbum

анлайнавы слоўнік

прыско́рыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыско́рыцца сов., в разн. знач. уско́риться;

рух станка́ ~рыўся — движе́ние станка́ уско́рилось;

ад’е́зд ~рыўся — отье́зд уско́рился

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыско́рыцца, ‑рыцца; зак.

1. Стаць больш скорым, імклівым. Рух машыны прыскорыўся.

2. Настаць хутчэй, чым меркавалася. Ад’езд прыскорыўся нечакана.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыско́рвацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да прыскорыцца.

2. Зал. да прыскорваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыско́рванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прыскорваць — прыскорыць і прыскорвацца — прыскорыцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыско́рвацца несов., возвр., страд. ускоря́ться; см. прыско́рыцца, прыско́рваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыскарэ́нне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. прыскорваць — прыскорыць і прыскорвацца — прыскорыцца.

2. Тое, што і паскарэнне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)