прысква́раны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прысква́раны |
прысква́раная |
прысква́ранае |
прысква́раныя |
| Р. |
прысква́ранага |
прысква́ранай
прысква́ранае |
прысква́ранага |
прысква́раных |
| Д. |
прысква́ранаму |
прысква́ранай |
прысква́ранаму |
прысква́раным |
| В. |
прысква́раны (неадуш.)
прысква́ранага (адуш.) |
прысква́раную |
прысква́ранае |
прысква́раныя (неадуш.)
прысква́раных (адуш.) |
| Т. |
прысква́раным |
прысква́ранай
прысква́ранаю |
прысква́раным |
прысква́ранымі |
| М. |
прысква́раным |
прысква́ранай |
прысква́раным |
прысква́раных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прысква́раны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прысква́раны |
прысква́раная |
прысква́ранае |
прысква́раныя |
| Р. |
прысква́ранага |
прысква́ранай
прысква́ранае |
прысква́ранага |
прысква́раных |
| Д. |
прысква́ранаму |
прысква́ранай |
прысква́ранаму |
прысква́раным |
| В. |
прысква́раны (неадуш.)
прысква́ранага (адуш.) |
прысква́раную |
прысква́ранае |
прысква́раныя (неадуш.)
прысква́раных (адуш.) |
| Т. |
прысква́раным |
прысква́ранай
прысква́ранаю |
прысква́раным |
прысква́ранымі |
| М. |
прысква́раным |
прысква́ранай |
прысква́раным |
прысква́раных |
Кароткая форма: прысква́рана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прысква́раны припра́вленный жа́реным са́лом
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прысква́раны, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад прыскварыць.
2. у знач. прым. Запраўлены сквараным салам. Булёнчык прысквараны... І бабы ядуць і мужчыны. Пташнікаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)