прысе́яць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прысе́ю прысе́ем
2-я ас. прысе́еш прысе́еце
3-я ас. прысе́е прысе́юць
Прошлы час
м. прысе́яў прысе́ялі
ж. прысе́яла
н. прысе́яла
Загадны лад
2-я ас. прысе́й прысе́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час прысе́яўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прысе́яць сов. присе́ять

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прысе́яць, ‑сею, ‑сееш, ‑сее; зак., што, чаго і без дап.

Пасеяць у дадатак да ўжо пасеянага. Прысеяць яшчэ грэчкі. □ — Сеяў я, вунь колькі працы ўклаў. Гектары з чатыры жыта на полі стаіць. А што за жыта — каласок у каласок! .. Ну, там і ў лесе прысеяў... Сіўцоў. // Разм. Засеяць. Сяргей з дня ў дзень хадзіў на працадні, «соткі» прысеяў — трохі абжыліся. Кухараў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

присе́ять сов. прысе́яць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прысява́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прысеяць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прысе́ў, ‑севу, м.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прысяваць — прысеяць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прысява́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прысяваць — прысеяць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)