прырыхтава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прырыхту́ю прырыхту́ем
2-я ас. прырыхту́еш прырыхту́еце
3-я ас. прырыхту́е прырыхту́юць
Прошлы час
м. прырыхтава́ў прырыхтава́лі
ж. прырыхтава́ла
н. прырыхтава́ла
Загадны лад
2-я ас. прырыхту́й прырыхту́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час прырыхтава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прырыхтава́ць сов., разг., см. падрыхтава́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прырыхтава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., што і чаго.

Разм. Загадзя падрыхтаваць. Рыжы яго гаспадар прырыхтаваў ужо яму лапці, анучы, двое штаноў. Чорны. Букрэй выбраў месца ў глухім кутку двара каля нейкай будыніны, прырыхтаваў на ўсякі выпадак наган. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)