Verbum

анлайнавы слоўнік

прыруча́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыруча́цца несов.

1. прируча́ться, одома́шниваться;

2. перен., разг. прируча́ться;

1, 2 см. прыручы́цца;

3. страд. прируча́ться; одома́шниваться; см. прыруча́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыруча́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да прыручыцца.

2. Зал. да прыручаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыручы́цца, -учу́ся, -у́чышся, -у́чыцца; зак.

Стаць ручным, прывыкнуць да чалавека.

Алень хутка прыручыўся.

|| незак. прыруча́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

одома́шниваться возвр., страд. прыруча́цца;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прируча́ться страд. прыруча́цца; см. прируча́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прика́рмливаться

1. прыруча́цца, прыко́рмлівацца; прына́джвацца;

2. страд. прыруча́цца, прыко́рмлівацца; прына́джвацца; падко́рмлівацца; см. прика́рмливать.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыручэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прыручаць — прыручыць і прыручацца — прыручыцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыручы́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)