прыпу́хліна
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыпу́хліна |
прыпу́хліны |
| Р. |
прыпу́хліны |
прыпу́хлін |
| Д. |
прыпу́хліне |
прыпу́хлінам |
| В. |
прыпу́хліну |
прыпу́хліны |
| Т. |
прыпу́хлінай
прыпу́хлінаю |
прыпу́хлінамі |
| М. |
прыпу́хліне |
прыпу́хлінах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыпу́хліна ж. (место) припу́хлость
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прыпу́хліна, ‑ы, ж.
Невялікая пухліна. Адразу заўважаюць яго сівізну, прыпухліны пад вачамі і дзве глыбокія разоркі, што ляглі каля губ. Грахоўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)