прыпуска́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прыпуска́нне
Р. прыпуска́ння
Д. прыпуска́нню
В. прыпуска́нне
Т. прыпуска́ннем
М. прыпуска́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыпуска́нне ср. (действие) при́пуск м.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

при́пуск м.

1. разг. (действие) пры́пуск, -ку м., прыпуска́нне, -ння ср.;

2. разг., спец. пры́пуск, -ку м.;

3. техн. (избыточная часть заготовки) пры́пуск, -ку м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)