прыпо́ўзваць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прыпо́ўзваю прыпо́ўзваем
2-я ас. прыпо́ўзваеш прыпо́ўзваеце
3-я ас. прыпо́ўзвае прыпо́ўзваюць
Прошлы час
м. прыпо́ўзваў прыпо́ўзвалі
ж. прыпо́ўзвала
н. прыпо́ўзвала
Дзеепрыслоўе
цяп. час прыпо́ўзваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыпо́ўзваць несов., см. прыпаўза́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

припа́лзывать несов. прыпаўза́ць, прыпо́ўзваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)