прыпле́сці, -ляту́, -ляце́ш, -ляце́; -ляцём, -лецяце́, -ляту́ць; -лёў, -ляла́, -ло́; -ляці́; -ле́цены; зак.

1. што. Далучыць, уплятаючы.

П. стужку да вянка.

2. перан., каго-што. Ублытаць у што-н., упамянуць дарэмна (разм.).

Прыплялі і маё імя да гэтай справы.

|| незак. прыплята́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прыпле́сці

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыпляту́ прыпляцё́м
2-я ас. прыпляце́ш прыплецяце́
3-я ас. прыпляце́ прыпляту́ць
Прошлы час
м. прыплё́ў прыплялі́
ж. прыпляла́
н. прыпляло́
Загадны лад
2-я ас. прыпляці́ прыпляці́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прыплё́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыпле́сці сов.

1. (добавить, присоединить плетением) приплести́, подплести́;

2. перен., разг. (прибавить выдуманное, лишнее) приплести́; присочини́ть;

3. перен., разг. впу́тать, замеша́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыпле́сці, ‑пляту, ‑пляцеш, ‑пляце; ‑пляцём, ‑плецяце, ‑плятуць; пр. прыплёў, ‑пляла, ‑пляло; заг. прыпляці; зак.

1. што. Плетучы, далучыць, прымацаваць што‑н. да чаго‑н., уплесці ў што‑н. Прыплесці драціну ў вяроўку.

2. перан.; каго-што. Разм. Ублытаць, умяшаць каго‑н. у што‑н. У справу прыйшлося прыплесці Серафіма Сараўскага. Колас. // Дадаць у гаворцы, расказе што‑н. прыдуманае або лішняе. «Навошта я хлушу? — думаў .. [Валік], седзячы за партай. — Для чаго прыплёў гэтыя вочы?» Жычка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

приплести́ сов., прям., перен. прыпле́сці.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыблы́таць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., каго-што (разм.).

Тое, што і прыплесці (у 2 знач.).

|| незак. прыблы́тваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прыплята́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прыплесці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыпле́цены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад прыплесці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падпле́сці, ‑пляту, ‑пляцеш, ‑пляце; ‑пляцём, ‑плецяце; пр. падплёў, ‑пляла, ‑пляло; заг. падпляці;зак., што.

1. Прыплятаючы знізу, пакрыць дадатковым слоем. Падплесці лапці.

2. Разм. Уплесці, прыплесці дадаткова. Падплесці пугу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)