прыпасава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыпасу́ю прыпасу́ем
2-я ас. прыпасу́еш прыпасу́еце
3-я ас. прыпасу́е прыпасу́юць
Прошлы час
м. прыпасава́ў прыпасава́лі
ж. прыпасава́ла
н. прыпасава́ла
Загадны лад
2-я ас. прыпасу́й прыпасу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час прыпасава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыпасава́ць тех. припасова́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыпасава́ць, ‑сую, ‑суеш, ‑суе; зак., што.

Прыладзіць (дэталі, часткі) адпаведна форме, памеру і пад.; прыгнаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

припасова́ть сов., ав., техн. прыпасава́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыпасо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прыпасаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыпасава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прыпасаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыпасо́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прыпасоўваць — прыпасаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыпасо́ўка, ‑і, ДМ ‑соўцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прыпасоўваць — прыпасаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)