прымо́кнуць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прымо́кну |
прымо́кнем |
| 2-я ас. |
прымо́кнеш |
прымо́кнеце |
| 3-я ас. |
прымо́кне |
прымо́кнуць |
| Прошлы час |
| м. |
прымо́к |
прымо́клі |
| ж. |
прымо́кла |
| н. |
прымо́кла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прымо́кшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прымо́кнуць сов. подмо́кнуть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прымо́кнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; пр. прымеш, ‑ла; зак.
Трохі, злёгку намокнуць; падмокнуць. Сена прымокла.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)