прымо́кнуць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прымо́кну прымо́кнем
2-я ас. прымо́кнеш прымо́кнеце
3-я ас. прымо́кне прымо́кнуць
Прошлы час
м. прымо́к прымо́клі
ж. прымо́кла
н. прымо́кла
Дзеепрыслоўе
прош. час прымо́кшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прымо́кнуць сов. подмо́кнуть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прымо́кнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; пр. прымеш, ‑ла; зак.

Трохі, злёгку намокнуць; падмокнуць. Сена прымокла.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)