прыме́цены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыме́цены |
прыме́ценая |
прыме́ценае |
прыме́ценыя |
| Р. |
прыме́ценага |
прыме́ценай прыме́ценае |
прыме́ценага |
прыме́ценых |
| Д. |
прыме́ценаму |
прыме́ценай |
прыме́ценаму |
прыме́ценым |
| В. |
прыме́цены (неадуш.) прыме́ценага (адуш.) |
прыме́ценую |
прыме́ценае |
прыме́ценыя (неадуш.) прыме́ценых (адуш.) |
| Т. |
прыме́ценым |
прыме́ценай прыме́ценаю |
прыме́ценым |
прыме́ценымі |
| М. |
прыме́ценым |
прыме́ценай |
прыме́ценым |
прыме́ценых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыме́цены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыме́цены |
прыме́ценая |
прыме́ценае |
прыме́ценыя |
| Р. |
прыме́ценага |
прыме́ценай прыме́ценае |
прыме́ценага |
прыме́ценых |
| Д. |
прыме́ценаму |
прыме́ценай |
прыме́ценаму |
прыме́ценым |
| В. |
прыме́цены (неадуш.) прыме́ценага (адуш.) |
прыме́ценую |
прыме́ценае |
прыме́ценыя (неадуш.) прыме́ценых (адуш.) |
| Т. |
прыме́ценым |
прыме́ценай прыме́ценаю |
прыме́ценым |
прыме́ценымі |
| М. |
прыме́ценым |
прыме́ценай |
прыме́ценым |
прыме́ценых |
Кароткая форма: прыме́цена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прыме́цены, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад прымесці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)