прыме́рыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыме́руся |
прыме́рымся |
| 2-я ас. |
прыме́рышся |
прыме́рыцеся |
| 3-я ас. |
прыме́рыцца |
прыме́рацца |
| Прошлы час |
| м. |
прыме́рыўся |
прыме́рыліся |
| ж. |
прыме́рылася |
| н. |
прыме́рылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыме́рся |
прыме́рцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыме́рыўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыме́рыцца сов. приме́риться; наце́литься; пригото́виться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прыме́рыцца, ‑руся, ‑рышся, ‑рыцца; зак.
Прыладзіцца, намерыцца зрабіць што‑н. Ля адчыненага акенца Міхась яшчэ раз прымерыўся і нарэшце выняў з кішэні гранату. Якімовіч. Вось праціўнікі яшчэ раз прымерыліся, папрасілі локці, каб былі строга на адной лініі, пераглянуліся, і барацьба пачалася. Шыловіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
приме́риться сов. (приноровиться, изловчиться) разг. прыме́рыцца, паме́рыцца.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прымеркава́цца, ‑мяркуюся, ‑мяркуешся, ‑мяркуецца; зак.
Сабрацца, прымерыцца, падрыхтавацца што‑н. зрабіць, улічыўшы абставіны. Прымеркавацца перайсці дарогу. Толькі я прымеркаваўся скочыць — мяне схапілі за руку.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)