прыкро́йка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. прыкро́йка
Р. прыкро́йкі
Д. прыкро́йцы
В. прыкро́йку
Т. прыкро́йкай
прыкро́йкаю
М. прыкро́йцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыкро́йка ж. прикро́йка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыкро́йка, ‑і, ДМ ‑кройцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прыкройваць — прыкроіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прикро́йка ж. прыкро́йка, -кі ж., прыкро́йванне, -ння ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)