Verbum

анлайнавы слоўнік

прыко́рмліваць, -аю, -аеш, -ае; незак., каго (што).

Карміць у дадатак да чаго-н.

П. грудное дзіця кашай.

|| наз. прыко́рмліванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прыко́рмліваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыко́рмліваць несов.

1. (приручать — о животных) прика́рмливать;

2. (дополнительно) прика́рмливать, подка́рмливать;

1, 2 см. прыкармі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыко́рмліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

1. Незак. да прыкарміць.

2. Карміць чым‑н. дадаткова (пра грудных дзяцей).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыко́рм, -у, м.

1. гл. прыкормліваць.

2. Тое, чым прыкормліваюць.

|| прым. прыко́рмачны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прыко́рмлівацца, ‑аецца; незак.

Зал. да прыкормліваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыко́рмліванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прыкормліваць — прыкарміць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прика́рмливать несов.

1. (приручать — о животных) прыруча́ць, прыко́рмліваць; (приманивать) прына́джваць;

2. (кормить в дополнение к чему-л.) прыко́рмліваць, падко́рмліваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыко́рмлівацца несов., страд. прика́рмливаться; подка́рмливаться; см. прыко́рмліваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыко́рм, ‑у, м.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. прыкормліваць — прыкарміць.

2. Тое, чым прыкормліваюць. Прыкорм для жывёлы. Прыкорм для рыбы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)