прыкача́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыкача́ны прыкача́ная прыкача́нае прыкача́ныя
Р. прыкача́нага прыкача́най
прыкача́нае		 прыкача́нага прыкача́ных
Д. прыкача́наму прыкача́най прыкача́наму прыкача́ным
В. прыкача́ны (неадуш.)
прыкача́нага (адуш.)		 прыкача́ную прыкача́нае прыкача́ныя (неадуш.)
прыкача́ных (адуш.)
Т. прыкача́ным прыкача́най
прыкача́наю		 прыкача́ным прыкача́нымі
М. прыкача́ным прыкача́най прыкача́ным прыкача́ных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыкача́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыкача́ны прыкача́ная прыкача́нае прыкача́ныя
Р. прыкача́нага прыкача́най
прыкача́нае		 прыкача́нага прыкача́ных
Д. прыкача́наму прыкача́най прыкача́наму прыкача́ным
В. прыкача́ны (неадуш.)
прыкача́нага (адуш.)		 прыкача́ную прыкача́нае прыкача́ныя (неадуш.)
прыкача́ных (адуш.)
Т. прыкача́ным прыкача́най
прыкача́наю		 прыкача́ным прыкача́нымі
М. прыкача́ным прыкача́най прыкача́ным прыкача́ных

Кароткая форма: прыкача́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыкача́ны в разн. знач. прика́танный; см. прыкача́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыкача́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад прыкачаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прика́танный прыкача́ны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)