прызе́мны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прызе́мны |
прызе́мная |
прызе́мнае |
прызе́мныя |
| Р. |
прызе́мнага |
прызе́мнай прызе́мнае |
прызе́мнага |
прызе́мных |
| Д. |
прызе́мнаму |
прызе́мнай |
прызе́мнаму |
прызе́мным |
| В. |
прызе́мны (неадуш.) прызе́мнага (адуш.) |
прызе́мную |
прызе́мнае |
прызе́мныя (неадуш.) прызе́мных (адуш.) |
| Т. |
прызе́мным |
прызе́мнай прызе́мнаю |
прызе́мным |
прызе́мнымі |
| М. |
прызе́мным |
прызе́мнай |
прызе́мным |
прызе́мных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прызе́мны спец. призе́мный
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прызе́мны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які непасрэдна прылягае да зямной паверхні. Прыземны слой паветра.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
призе́мный спец. прызе́мны.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)