прыгро́за

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. прыгро́за прыгро́зы
Р. прыгро́зы прыгро́з
Д. прыгро́зе прыгро́зам
В. прыгро́зу прыгро́зы
Т. прыгро́зай
прыгро́заю		 прыгро́замі
М. прыгро́зе прыгро́зах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Прыгро́за ’пострах’ (Нас., Яруш.). Бяссуфікснае ўтварэнне ад прыгразі́ць, што да гразі́ць (гл.), параўн. дзеепрым. прыгражо́ны ’запужаны’ (брасл., Сл. ПЗБ).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)