прыгнаі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыгнаю́ |
прыгно́ім |
| 2-я ас. |
прыгно́іш |
прыгно́іце |
| 3-я ас. |
прыгно́іць |
прыгно́яць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прыгнаі́ў |
прыгнаі́лі |
| ж. |
прыгнаі́ла |
| н. |
прыгнаі́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
прыгнаі́ |
прыгнаі́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
прыгнаі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыгнаі́ць сов. подгнои́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прыгнаі́ць, ‑гнаю, ‑гноіш, ‑гноіць; зак., што.
Дрэнна захоўваючы, даць падгнісці; трохі згнаіць. Прыгнаіць сена.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыгно́ены, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад прыгнаіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)