прыбядня́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыбядня́ю |
прыбядня́ем |
| 2-я ас. |
прыбядня́еш |
прыбядня́еце |
| 3-я ас. |
прыбядня́е |
прыбядня́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прыбядня́ў |
прыбядня́лі |
| ж. |
прыбядня́ла |
| н. |
прыбядня́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
прыбядня́й |
прыбядня́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
прыбядня́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыбядня́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; незак., каго-што.
Перамяншаць чые‑н. заслугі, вартасці, магчымасці і пад. — Ну, ты ўжо занадта прыбядняеш наш раён, — пакінуліся на Жэньку другія рабяты. Зуб. Тут [у крытычным аглядзе] правільна ацэнена сіла ўздзеяння «Адвечнай песні», не прыбядняе Багдановіч і змест яе, калі ставіць паэму ў адзін рад з «Жалейкай». Лойка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)