Verbum

анлайнавы слоўнік

прыбудо́ўванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыбудо́ўванне ср. пристра́ивание; см. прыбудо́ўваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыбудо́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прыбудоўваць — прыбудаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыбудава́ць, -ду́ю, -ду́еш, -ду́е; -ду́й; -дава́ны; зак., што.

Пабудаваць у дадатак да чаго-н.

П. трысцен да хаты.

|| незак. прыбудо́ўваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. прыбудо́ва, -ы, ж. і прыбудо́ўванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пристра́ивание^I прыбудо́ўванне, -ння ср.; см. пристра́ивать^I.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

приде́лывание

1. прыро́бліванне, -ння ср.;

2. прыбудо́ўванне, -ння ср.; см. приде́лывать;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

приру́бка ж.

1. прыбудо́ўванне, -ння ср.;

2. прыру́бка, -кі ж., прыру́бліванне, -ння ср.; см. прируби́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пристро́йка ж.

1. (действие) прыбудо́ва, -вы ж., прыбудава́нне, -ння ср.; неоконч. прыбудо́ўванне, -ння ср.;

2. (здание) прыбудо́ва, -вы ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)