пропага́нда прапага́нда, -ды ж.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прапага́нда ж. пропага́нда
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
тэхпрапага́нда ж. (тэхні́чная прапага́нда, прапага́нда тэ́хнікі) техпропага́нда (техни́ческая пропага́нда, пропага́нда те́хники)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
техпропага́нда (техни́ческая пропага́нда, пропага́нда те́хники) тэхпрапага́нда, -ды ж. (тэхні́чная прапага́нда, прапага́нда тэ́хнікі).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
лекцы́йны лекцио́нный;
~ная — прапага́нда лекцио́нная пропага́нда;
л. курс — лекцио́нный курс;
~ная за́ла — лекцио́нный зал;
л. ме́тад — лекцио́нный ме́тод
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Прапага́нда ’распаўсюджванне ў масах і тлумачэнне ідэй, ведаў, вучэння’ (ТСБМ). Запазычанне пачатку XX ст. (Гіст. лекс., 239) з рус. пропага́нда (параўн. Крукоўскі, Уплыў, 77). У рус. мове праз ням. Propaganda або франц. propagande з новалац. congregātiō de propaganda fidē — назвы арганізацыі для распаўсюджання каталіцкай веры, якая была заснавана папам Урбанам VII у 1263 г. (Фасмер, 3, 376); паводле Банькоўскага (2, 784) — папам Грыгорыем XV у 1622 г. для падтрымкі каталіцтва ў заморскіх калоніях Іспаніі, Партугаліі і Францыі з мэтай абмежавання рэлігійных уплываў з боку Англіі і Галандыі (валодала значнымі фінансавымі сродкамі, прызначанымі для гэтай мэты). Далей слова узыходзіць да лац. propago (родн. з propaginis) ’парастак, атожылак’, г. зн. уласна ’размнажэнне’ (Голуб-Ліер, 397).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)