провоня́ть сов., прост.

1. (стать вонючим) прасмярдзе́ць;

2. (наполнить запахом) прасмуро́дзіць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

провоня́лый прасмярдзе́лы; см. провоня́ть​ 1;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прасмуро́дзіць сов., разг. провоня́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

засмярдзе́цца сов., прост. проту́хнуть, провоня́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прасме́рднуць сов., прост. провоня́ть, пропа́хнуть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прасмярдзе́ць сов. провоня́ть, просмерде́ть, пропа́хнуть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

засмуро́дзіцца сов., разг. напо́лниться во́нью (смра́дом, злово́нием), провоня́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

засмуро́дзіць сов., разг. напо́лнить во́нью (смра́дом, злово́нием), провоня́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)