пробуди́ть сов.

1. (разбудить) разбудзі́ць, пабудзі́ць;

2. перен. абудзі́ць; см. пробужда́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прабудзі́ць сов., в разн. знач. пробуди́ть;

п. акты́ўнасць — пробуди́ть акти́вность;

п. пачу́цці — пробуди́ть чу́вства

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пабудзі́ць сов. разбуди́ть, пробуди́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абудзі́ць сов.

1. разг. пробуди́ть, разбуди́ть;

2. перен. пробуди́ть, возбуди́ть;

а. ціка́васць да чаго́-не́будзь — пробуди́ть (возбуди́ть) интере́с к чему-л.;

3. перен. (сделать активным) пробуди́ть, разбуди́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

збудзі́ць сов., разг.

1. разбуди́ть, побуди́ть;

ра́на з. — ра́но разбуди́ть;

2. (сделать активным) пробуди́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

возбуди́ть сов.

1. (вызвать) вы́клікаць; (пробудить) узбудзі́ць, абудзі́ць;

2. (поднять, предложить на обсуждение) узня́ць, узбудзі́ць; (начать) распача́ць; заве́сці;

3. (настроить) настро́іць;

4. (привести в состояние нервного подъёма) узбудзі́ць; (взволновать) усхвалява́ць, узру́шыць; (распалить) распалі́ць; см. возбужда́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)