прасце́цкі, -ая, -ае (разм.).

Дабрадушны і просты, не цырымонны.

П. выгляд.

П. хлопец.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прасце́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прасце́цкі прасце́цкая прасце́цкае прасце́цкія
Р. прасце́цкага прасце́цкай
прасце́цкае		 прасце́цкага прасце́цкіх
Д. прасце́цкаму прасце́цкай прасце́цкаму прасце́цкім
В. прасце́цкі (неадуш.)
прасце́цкага (адуш.)		 прасце́цкую прасце́цкае прасце́цкія (неадуш.)
прасце́цкіх (адуш.)
Т. прасце́цкім прасце́цкай
прасце́цкаю		 прасце́цкім прасце́цкімі
М. прасце́цкім прасце́цкай прасце́цкім прасце́цкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прасце́цкі разг. просте́цкий

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прасце́цкі, ‑ая, ‑ае.

Разм. Просты, бясхітрасны. Сяброўцы таксама было весела; асвойтаўшыся з прасцецкім, таварыскім пагранічнікам, яна дапытвалася з захапленнем і страхам: «А шпіёнаў вы лавілі?.. А якія яны?..» Мележ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

просте́цкий прасце́цкі, про́сты.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прасце́нак, ‑нка, м.

1. Частка сцяны паміж аконнымі ці дзвярнымі праёмамі. Міжвольна Камлюк глянуў на карту, што вісела на прасценку між акон. М. Ткачоў. — Глядзіце на гэты дом і мяркуйце: чаму ў яго прасцецкі паміж вокнамі такія маленькія? Даніленка. // Абл. Перагародка. [Паўлюк] рагатаў і рагатаў так гучна, што з-за дашчанага прасценка пачуўся стук. Хведаровіч.

2. Абл. Прамая дарожка, якая раздзяляе поле. Вырываючыся з вузкага прасценка, абапал якога высаджаны маладыя прысады, дарога зварочвае на шырокі выган. Хведаровіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)