прасудзі́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прасуджу́ся |
прасу́дзімся |
| 2-я ас. |
прасу́дзішся |
прасу́дзіцеся |
| 3-я ас. |
прасу́дзіцца |
прасу́дзяцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прасудзі́ўся |
прасудзі́ліся |
| ж. |
прасудзі́лася |
| н. |
прасудзі́лася |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
прасудзі́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прасудзі́цца сов., разг. (нек-рое время) просуди́ться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прасудзі́цца, ‑суджуся, ‑судзішся, ‑судзіцца; зак.
Разм.
1. Разарыцца на вядзенні судовых спраў.
2. Судзіцца некаторы час.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)