Verbum

Прастарча́ка ’корч, карчажына’ (Ян.). Гл. патырчака, старчакол.

Пратырча́ка ’палка, якая тырчыць з зямлі’ (Ян.). Гл. прастарчака, параўн. варыянтнасць тырчэ́ць/стырчэ́ць ’вытыркацца’, з семантычна няяснай прыстаўкай.