прасмо́лка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. прасмо́лка
Р. прасмо́лкі
Д. прасмо́лцы
В. прасмо́лку
Т. прасмо́лкай
прасмо́лкаю
М. прасмо́лцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прасмо́лка ж. просмо́лка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прасмо́лка, ‑і, ДМ ‑лцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прасмольваць — прасмаліць ​1 і стан паводле знач. дзеясл. прасмольвацца — прасмаліцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

просмолка ж. прасмо́лка, -кі ж., прасмо́льванне, -ння ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)