праслаі́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прасло́іцца |
прасло́яцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
праслаі́ўся |
праслаі́ліся |
| ж. |
праслаі́лася |
| н. |
праслаі́лася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
праслаі́цца сов. прослои́ться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
праслаі́цца, ‑слоіцца; зак.
Размясціцца слаямі, аказацца складзеным з пластоў. Мяса праслаілася салам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прослои́ться праслаі́цца, прапластава́цца.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прасло́йвацца, ‑аецца; незак.
1. Незак. да праслаіцца.
2. Зал. да праслойваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прасло́йвацца несов., возвр., страд. просла́иваться; см. праслаі́цца, прасло́йваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прасло́йванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. праслойваць — праслаіць і стан паводле знач. дзеясл. праслойвацца — праслаіцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прасло́йка, ‑і, ДМ ‑слойцы, ж.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. праслойваць — праслаіць і стан паводле знач. дзеясл. праслойвацца — праслаіцца.
2. Р мн. ‑слоек. Слой, пласт чаго‑н. у чым‑н. Праслойкі ў белым мармуры. □ Вяндліна была смачная, з роўнымі, бы адмеранымі, праслойкамі мяса і сала. Савіцкі.
3. Р мн. ‑слоек. Грамадская група, якая не ўваходзіць у які‑н. клас грамадства ці чым‑н. адрозніваецца ад яго. Дробнабуржуазная праслойка. □ [Сундукоў:] У гэтых палках, таварыш Камісараў, вялікая праслойка эсэраў, анархістаў. Маўзон. // Група, якая з’яўляецца састаўной часткай калектыву. Маладзёжная праслойка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)