прасеміна́рый
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прасеміна́рый |
прасеміна́рыі |
| Р. |
прасеміна́рыя |
прасеміна́рыяў |
| Д. |
прасеміна́рыю |
прасеміна́рыям |
| В. |
прасеміна́рый |
прасеміна́рыі |
| Т. |
прасеміна́рыем |
прасеміна́рыямі |
| М. |
прасеміна́рыі |
прасеміна́рыях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прасеміна́рый м. просемина́рий
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прасеміна́рый, ‑я, м.
Уст. Практычныя заняткі ў вышэйшых навучальных установах, мэтай якіх з’яўляецца падрыхтоўка студэнтаў да работы на семінарах.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
просемина́рий прасеміна́рый, -рыя м.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)