прапрасо́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прапрасо́ўваю |
прапрасо́ўваем |
| 2-я ас. |
прапрасо́ўваеш |
прапрасо́ўваеце |
| 3-я ас. |
прапрасо́ўвае |
прапрасо́ўваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прапрасо́ўваў |
прапрасо́ўвалі |
| ж. |
прапрасо́ўвала |
| н. |
прапрасо́ўвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
прапрасо́ўвай |
прапрасо́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
прапрасо́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прапрасава́ць, -су́ю, -су́еш, -су́е; -су́й; -сава́ны; зак., што.
1. Старанна разгладзіць (прасам).
П. кашулю.
2. Правесці які-н. час, прасуючы (гл. прасаваць¹) што-н.
|| незак. прапрасо́ўваць, -аю, -аеш, -ае (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
проутю́живать несов. прапрасо́ўваць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прогла́живать несов. прагла́джваць; (утюгом — ещё) прапрасо́ўваць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)