прамяня́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прамяня́ны прамяня́ная прамяня́нае прамяня́ныя
Р. прамяня́нага прамяня́най
прамяня́нае		 прамяня́нага прамяня́ных
Д. прамяня́наму прамяня́най прамяня́наму прамяня́ным
В. прамяня́ны (неадуш.)
прамяня́нага (адуш.)		 прамяня́ную прамяня́нае прамяня́ныя (неадуш.)
прамяня́ных (адуш.)
Т. прамяня́ным прамяня́най
прамяня́наю		 прамяня́ным прамяня́нымі
М. прамяня́ным прамяня́най прамяня́ным прамяня́ных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прамяня́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прамяня́ны прамяня́ная прамяня́нае прамяня́ныя
Р. прамяня́нага прамяня́най
прамяня́нае		 прамяня́нага прамяня́ных
Д. прамяня́наму прамяня́най прамяня́наму прамяня́ным
В. прамяня́ны (неадуш.)
прамяня́нага (адуш.)		 прамяня́ную прамяня́нае прамяня́ныя (неадуш.)
прамяня́ных (адуш.)
Т. прамяня́ным прамяня́най
прамяня́наю		 прамяня́ным прамяня́нымі
М. прамяня́ным прамяня́най прамяня́ным прамяня́ных

Кароткая форма: прамяня́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прамяня́ны в разн. знач. проме́нянный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прамяня́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад прамяняць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

проме́нянный прамяня́ны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)