прамысло́вец, -ло́ўца, мн. -ло́ўцы, -ло́ўцаў, м.

1. Уладальнік прамысловага прадпрыемства.

2. Тое, што і прамыславік (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прамысло́вец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прамысло́вец прамысло́ўцы
Р. прамысло́ўца прамысло́ўцаў
Д. прамысло́ўцу прамысло́ўцам
В. прамысло́ўца прамысло́ўцаў
Т. прамысло́ўцам прамысло́ўцамі
М. прамысло́ўцу прамысло́ўцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прамысло́вец, -ло́ўца м. промы́шленник

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прамысло́вец, ‑лоўца, м.

Уладальнік капіталістычнага прамысловага прадпрыемства. [Нявідны:] — Выгнаныя фабрыканты, купцы, прамыслоўцы, памешчыкі .. знайшлі сабе спачуванне сярод замежных капіталістаў. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

промы́шленник прамысло́вец, -ло́ўца м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прамысло́ўца м., см. прамысло́вец

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)