прамо́класць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. прамо́класць
Р. прамо́класці
Д. прамо́класці
В. прамо́класць
Т. прамо́класцю
М. прамо́класці

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прамо́клы, -ая, -ае.

Насычаны вільгаццю; мокры ад дажджу, сырасці.

Прамоклае паліто.

|| наз. прамо́класць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)