праля́скаць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. праля́скаю праля́скаем
2-я ас. праля́скаеш праля́скаеце
3-я ас. праля́скае праля́скаюць
Прошлы час
м. праля́скаў праля́скалі
ж. праля́скала
н. праля́скала
Дзеепрыслоўе
прош. час праля́скаўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

праля́скаць сов.

1. проля́згать;

2. прохло́пать; (кнутом — ещё) прощёлкать;

3. (зубами) прощёлкать, проля́згать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

праля́скаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Ляскаць некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заля́скаць, ‑ае; зак.

Пачаць ляскаць. // Ляснуць, праляскаць. Чалавек, адчуўшы небяспеку, кінуўся да стажка. Чуваць было, як там ён заляскаў затворам вінтоўкі. Федасеенка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)