пракруці́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пракручу́ пракру́цім
2-я ас. пракру́ціш пракру́ціце
3-я ас. пракру́ціць пракру́цяць
Прошлы час
м. пракруці́ў пракруці́лі
ж. пракруці́ла
н. пракруці́ла
Загадны лад
2-я ас. пракруці́ пракруці́це
Дзеепрыслоўе
прош. час пракруці́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пракруці́ць, -учу́, -ўціш, -ўціць; -ўчаны; зак., што.

1. Тое, што і прасвідраваць.

П. дзірку.

2. Круцячы, прывесці ў рух.

П. педалі веласіпеда.

3. Круцячы, прапусціць цераз што-н. (разм.).

П. мяса цераз мясарубку.

4. Прывёўшы ў кругавы рух, даць (якому-н. устройству) зрабіць пэўную колькасць абаротаў.

П. пласцінку, фільм (разм.).

5. Правесці які-н. час, круцячы што-н.

|| незак. пракру́чваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. пракру́чванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пракруці́ць сов.

1. проверну́ть, просверли́ть, пробура́вить;

2. прокрути́ть;

п. магнітафо́нную сту́жку — прокрути́ть магнитофо́нную ле́нту;

3. (нек-рое время) проверте́ть, прокрути́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пракруці́ць, ‑кручу, ‑круціш, ‑круціць; зак., што.

1. Прасвідраваць. [Майстар:] — Будзем лічыць, што вось на гэтай самай планцы нам трэба, пракруціць дваццаць такіх дзірачак. Кулакоўскі.

2. Прывесці што‑н. у вярчальны рух. Пракруціць педалі веласіпеда.

3. Разм. Зрабіць, апісаць круг у якім‑н. танцы. — Больш двух кругоў я польку не пракручу! — гаварыў .. [Пятро] з запалам. Ваданосаў.

4. і без дап. Круціць некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папракру́чваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

Пракруціць у многіх месцах (дзіркі і пад.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прокрути́ть сов. пракруці́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пракру́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да пракруціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пракру́чаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад пракруціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пракру́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. пракручваць — пракруціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

провинти́ть​I сов. (прокрутить) пракруці́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)