пракро́іць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пракро́ю |
пракро́ім |
| 2-я ас. |
пракро́іш |
пракро́іце |
| 3-я ас. |
пракро́іць |
пракро́яць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
пракро́іў |
пракро́ілі |
| ж. |
пракро́іла |
| н. |
пракро́іла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
пракро́й |
пракро́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
пракро́іўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пракро́іць сов. прокрои́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пракро́іць, ‑крою, ‑кроіш, ‑кроіць; зак., што і без дап.
Кроіць некаторы час.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прокрои́ть сов. (какое-л. время) пракро́іць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)