пражра́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пражру́ |
пражро́м |
| 2-я ас. |
пражрэ́ш |
пражраце́ |
| 3-я ас. |
пражрэ́ |
пражру́ць |
| Прошлы час |
| м. |
пражра́ў |
пражра́лі |
| ж. |
пражра́ла |
| н. |
пражра́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пражры́ |
пражры́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пражра́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пражра́ць сов., прост. прожра́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прожра́ть сов., прост. пражра́ць, пражэ́рці.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пражэ́рці сов., прост., см. пражра́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)