прады́хаць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прады́хаю |
прады́хаем |
| 2-я ас. |
прады́хаеш |
прады́хаеце |
| 3-я ас. |
прады́хае |
прады́хаюць |
| Прошлы час |
| м. |
прады́хаў |
прады́халі |
| ж. |
прады́хала |
| н. |
прады́хала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прады́хай |
прады́хайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прады́хаўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прады́хаць сов. продыша́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прады́хаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.
Разм. Дыхаючы, ачысціць што‑н. ад снегу, лёду і пад. За ноч вокны зацягнула марозам, і першае, што зрабіла Надзя, ускочыўшы з пасцелі, — прадыхала на шыбе невялікае «вечка». Бураўкін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
продыша́ть сов., разг. прады́хаць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)