прады́хаць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прады́хаю прады́хаем
2-я ас. прады́хаеш прады́хаеце
3-я ас. прады́хае прады́хаюць
Прошлы час
м. прады́хаў прады́халі
ж. прады́хала
н. прады́хала
Загадны лад
2-я ас. прады́хай прады́хайце
Дзеепрыслоўе
прош. час прады́хаўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прады́хаць сов. продыша́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прады́хаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разм. Дыхаючы, ачысціць што‑н. ад снегу, лёду і пад. За ноч вокны зацягнула марозам, і першае, што зрабіла Надзя, ускочыўшы з пасцелі, — прадыхала на шыбе невялікае «вечка». Бураўкін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

продыша́ть сов., разг. прады́хаць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)