прадыме́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. прадымі́ць прадымя́ць
Прошлы час
м. прадыме́ў прадыме́лі
ж. прадыме́ла
н. прадыме́ла

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прадыме́ць сов. (нек-рое время) продыми́ть;

галаве́шка ~ме́ла цэ́лую гадзі́ну — головня́ продыми́ла це́лый час

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прокури́тьсяII сов. (слабо гореть, тлеть в течение какого-л. времени) пракуры́цца, пракурэ́цца, пракурэ́ць, прадымі́цца, прадыме́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)