Прадзе́лкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Прадзе́лкі
Р. Прадзе́лак
Прадзе́лкаў
Д. Прадзе́лкам
В. Прадзе́лкі
Т. Прадзе́лкамі
М. Прадзе́лках

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Прадзе́лкі ’махлярства’, прадзёлуваць ’махлярнічаць’ (Ян ). Тэрыторыя распаўсюджання сведчыць на карысць пранікнення з рус. проделки ’махлярства, хітрыкі’, проделывать < проделать < прасл. dėkui ’рабіць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)